Makijaż lata 80 – jak wykonać?

Makijaż z lat 80. fascynuje do dziś. Dlatego wiele osób chce go odtworzyć. W tym okresie dominowały odważne kolory. Ponadto eksperymenty z formami. Na przykład, neonowe cienie na powiekach. Jednak wszystko opierało się na wyrazistości. W tym wpisie dowiesz się, jak krok po kroku wykonać taki makijaż. Ponadto znajdziesz porady, aby wyglądał naturalnie.

Historia makijażu lat 80

Makijaż lat 80. wyróżniał się odwagą, intensywnością i zamiłowaniem do przesady. Była to dekada, w której królowały mocne kolory – neonowe cienie, błyszczące usta i wyrazisty róż na policzkach. Inspiracją były gwiazdy pop i rocka, takie jak Madonna, Cyndi Lauper czy David Bowie, którzy promowali wizerunek pełen energii i ekspresji. Charakterystyczne były także grube kreski eyelinerem, niekiedy w kontrastowych barwach, oraz mocno zaakcentowane brwi. Makijaż w latach 80. był formą zabawy i podkreślania indywidualności, wpisując się w klimat ekstrawaganckiej mody, muzyki i kultury klubowej tamtych czasów.

Wprowadzenie do stylu makijażu z lat 80.

Lata 80. to czas disco, popkultury i odważnych wyborów. Makijaż miał wtedy przyciągać uwagę i wyróżniać się na tle tłumu. Cienie były jaskrawe, często w neonowych odcieniach. Do tego dodawano metaliczne akcenty, które błyszczały w świetle reflektorów. Policzki podkreślano intensywnym różem, a usta malowano w mocnych czerwieniach i fuksjach.

Inspiracją były gwiazdy muzyki i mody. Madonna, Whitney Houston czy Boy George promowali look pełen ekspresji i teatralności. Brwi pozostawały gęste i naturalne, a rzęsy mocno wytuszowane. Efekt końcowy był dramatyczny i pełen energii.

Makijaż lat 80. opierał się na kontrastach. Jasna, czasem wręcz blada cera zestawiana była z intensywnymi kolorami oczu i ust. Techniki bazowały na warstwach i blendowaniu, tak aby kolory przenikały się bez wyraźnych granic. To sprawiało, że look był trwały i dynamiczny.

Przygotowanie cery i baza pod makijaż

Zacznij od dokładnego oczyszczenia twarzy. Użyj delikatnego żelu, a następnie nałóż tonik, który przywróci skórze równowagę. Dobrym wyborem jest tonik z kwasem hialuronowym, który dodatkowo nawilży.

Unikaj produktów, które mogą nadmiernie wysuszać. Kolejnym krokiem jest krem nawilżający. Dzięki niemu skóra stanie się gładka i elastyczna. Na tak przygotowaną cerę nałóż primer. Wybierz matujący, jeśli masz cerę tłustą, albo wygładzający pory, jeśli chcesz wyrównać teksturę skóry. Primer powinien być lekki, aby nie obciążał. Po nałożeniu odczekaj chwilę, aż całkowicie się wchłonie. Sprawdź też wilgotność skóry, dotykając policzków. Jeśli są suche, dodaj więcej nawilżenia, a jeśli skóra jest tłusta, skup się na zmatowieniu. Dobrze przygotowana cera to podstawa, aby makijaż wyglądał świeżo i utrzymywał się przez wiele godzin.

W latach 80. dominował cięższy podkład. Nakładaj go gąbką, budując krycie warstwami. Rozpocznij od środka twarzy i rozprowadzaj ku zewnętrznym partiom. Najczęściej wybierano odcień o ton jaśniejszy niż naturalna skóra, aby uzyskać pudrowy efekt. Całość utrwalano sypkim pudrem, koncentrując się na strefie T, by zlikwidować błyszczenie. Ważne było jednak, aby nie przesadzić, ponieważ zbyt gruba warstwa mogła stworzyć efekt maski. Pod oczy stosowano korektor w kremie, który zakrywał cienie i rozjaśniał spojrzenie. Korektorem punktowo kamuflowano także niedoskonałości, aby skóra wyglądała jednolicie i była gotowa na intensywne kolory makijażu.

Makijaż oczu krok po kroku

Oczy w latach 80. były najważniejszym elementem całego makijażu. Aby podkreślić kolory, zacznij od nałożenia bazy pod cienie. Najlepiej sprawdzi się neutralna, matująca, która wyrówna powiekę i przedłuży trwałość makijażu. Na tak przygotowaną skórę nałóż neonowe odcienie – błękit, róż, fiolet czy zieleń. Kolor rozprowadź na powiece aż do załamania, a następnie dokładnie rozblenduj pędzelkiem, aby uzyskać płynne przejścia. W zewnętrznym kąciku dodaj ciemniejszy cień, co nada spojrzeniu głębi. Charakterystycznym elementem epoki było wyciąganie koloru wysoko, aż pod linię brwi, co dawało dramatyczny i odważny efekt. Na środek powieki oraz dolną linię rzęs nałóż błyszczący cień, aby dodać blasku i stworzyć efekt świetlistego spojrzenia.

Eyeliner był obowiązkowy. Najczęściej używano czerni, ale popularne były także kolorowe kreski np. odcieniu granatu czy kobaltu. Kreskę rysowano grubą i wyrazistą, a czasem delikatnie rozcierano, aby wyglądała bardziej miękko. Dodatkowo eyeliner nakładano także na linię wodną, co sprawiało, że oczy wydawały się większe i bardziej otwarte.

Rzęsy w latach 80. musiały być mocno podkreślone. Tusz nakładano warstwami, aż uzyskano intensywny efekt. Najczęściej wybierano klasyczną czerń, ale pojawiały się też kolorowe maskary. Na specjalne okazje doklejano sztuczne rzęsy, kępki lub całe paski, które zwiększały objętość i dodawały teatralności.

Brwi pozostawały gęste i naturalne. Delikatnie je przeczesywano do góry żelem, a luki wypełniano kredką w naturalnym odcieniu. Dzięki temu całość makijażu oczu nabierała charakteru, a spojrzenie było odważne i wyraziste. Dokładnie tak, jak wymagała estetyka lat 80.

Techniki konturowania i rumieńców

W latach 80. rumieńce były mocno podkreślone. Najczęściej sięgano po jaskrawe odcienie różu, takie jak malinowy czy fuksja. Nakładano je szerokim pędzlem, przeciągając kolor od policzków aż ku skroniom. Często dodawano też drugi, ciemniejszy odcień tuż pod kością policzkową, aby wzmocnić efekt. Róż nakładano również na grzbiet nosa, co nadawało cerze wygląd muśniętej słońcem. Całość uzupełniał rozświetlacz na szczytach policzków, grzbiecie nosa czy łuku kupidyna. Dzięki temu twarz zyskiwała blask i wyglądała świeżo. Dla utrwalenia efektu stosowano spray utrwalający, aby intensywny rumieniec pozostał na miejscu przez wiele godzin.

Konturowanie w tej dekadzie było znacznie subtelniejsze niż dziś. Stosowano bronzery w kremie lub pudrze, które nakładano pod linią żuchwy i na skroniach, aby lekko wysmuklić rysy twarzy. Czasami dodawano odrobinę bronzera na boki nosa, aby poprawić proporcje. Ważne było staranne blendowanie, tak by uniknąć ostrych granic. Bronzer łączono z różem, co tworzyło harmonijną całość i nadawało twarzy efekt delikatnego liftingu.

Makijaż ust w stylu disco

Usta w latach 80. musiały przyciągać uwagę. Najpierw obrysowywano je konturówką w odcieniu ciemniejszym niż pomadka, najczęściej burgundowym lub wiśniowym. Często konturówką wypełniano też całe usta, aby kolor był intensywniejszy i bardziej trwały. Następnie nakładano pomadkę klasyczną czerwień, soczysty róż albo głębsze, wieczorowe barwy. Popularne były matowe wykończenia, które dla kontrastu łączono z błyszczykiem nałożonym tylko na środek warg. Dzięki temu usta wydawały się pełniejsze i bardziej trójwymiarowe. Na imprezy chętnie wybierano też metaliczne odcienie, takie jak frosted pink czy srebrzysty róż, które pięknie odbijały światło.

Dla uzyskania jeszcze mocniejszego efektu stosowano technikę gradientu. Ciemniejszy kolor nakładano na zewnętrzne krawędzie, a jaśniejszy w centrum ust. Całość rozcierano pędzelkiem, aby uzyskać płynne przejścia. W niektórych stylizacjach obrys wyciągano nieco poza naturalny kontur, co optycznie powiększało usta. Dla utrwalenia makijażu na wargi delikatnie nakładano sypki puder, który sprawiał, że kolor wytrzymywał wiele godzin, nawet podczas tańca. Aby uniknąć przesuszenia, ważne było stosowanie balsamów i regularne nawilżanie, dzięki czemu intensywne barwy wyglądały świeżo i elegancko.

Praktyczne porady do wykonania makijażu